స్క్ర్యూ డ్రైవర్

చిన్న పిల్లలకి స్క్ర్యూ డ్రైవర్ కి ఏదో సంబంధం ఉండి ఉంటుందని నా అభిప్రాయం. ఎందుకంటే పిల్లలు దేనితో ఆయన కాసేపే ఆడుకుంటారు తర్వాత అందులో ఎం ఉంటుందో అన్న ఉత్సాహం అనుకుంట దానిని పీకి పాకన పెట్టె వరకు ఊరుకోరు.

మొన్నీమధ్యన ఒక పిల్లాడిని చూసా. బుల్లి కార్ తో అడుకున్త్నాడు పరిగేద్త్నాడు. ఇంతలో ఎం అయిందో ఏమో ఆ కార్ ని కిందేసి కొట్టాడు. ఎందుకురా అంత మంచి గ ఆడ్కునేవాడు అలా చేసాడా అని వాడిని దగ్గరికి తీసుకొని అడగితే ఎం ఉందొ అందులో చూద్దామని తీసాను అని చెప్పుకొచ్చాడు.అది వింటే నేను చిన్నప్పుడు అంటే ఐదవ తరగతి చదువుతున్నపుడు చేసిన ఒక తుంటరి అమాయకపు పని ఒకటి గుర్తు వచ్చింది.

నేను ఐదవ తరగతి చదువుతున్న రోజులవి. నేను చదివిన పా2(ట)శాల(స్కూల్..రెండవ 'ట' అనేది జిమెయిల్ లో లేనట్లుంది) మా ఇంటి పక్కనే ఉండేది. మా ఇంటి గోడ దూకితే స్కూలు, స్కూల్ గోడ దూకితే మా ఇల్లు. స్కూల్ అంటే అదొక ఇంద్ర భవనం కాదు. చాలా చిన్నదిగా ఉండేది. మట్టి గోడలు పైన తాటి ఆకులూ లేక కొబ్బరి ఆకులు ఉండేవి. ఆ రోజుల్లో మాకు ఎండా కలం ఒక్క పూట బదులు ఉండేవి. మరి వర్షా కాలం ఆ పూట కూడా ఉండేవి కాదు వర్షం పడితే. వర్షం పడితే సెలవు ఇచేసేవారు ఆ రోజుల్లో మాకు.

ఒక రోజు అలా వర్షం పడ్తుంటే మధ్యాహ్నం నుంచి ఇంటికేల్లిపోమన్నారు. నేను చెంగు చెంగు మని ఎగురుకుంటూ ఆనందం ఇంటికి వెళ్ళిపోయాను. రోజు వర్షాలు పడ్తుంటే ఆ రోజు మాత్రమే ఎందుకు చెంగు చెంగున ఎగరటం అని మీకు అనిపించి ఉండవచు కాని నాకు ఆ రోజుల్లో అనిపించలేదు. ఎందుకంటే ఆ ముందు రోజే మా నాన్నగారు కొత్త గణన యంత్రం(కాలేక్యులటర్ ) ఒకటి కొనుక్కొని వచ్చారు. అది చుస్తే బహు ముచ్చటగా ఉండేది. కాలేక్యులటర్ అంటే ఇప్పటిల scintific అనుకునేరు అది కేవలం కూడికలు తీసివేతలు గుణింతాలు మాత్రమే చేసేది. దానికి అన్ని లెక్కలు ఎలా వచ్చా అని నాకు తెల్సేది కాదు. ఈ రోజు ఎలాగో స్కూల్ లేదు కదా అందులోను డాడ్ కూడా ఇంట్లో లేరు ఆ గణన యంత్రపు రహస్యం ఏమిటో చేదించాలి అని మా స్కూల్ గోడ దూకుతుండగా అంకున్నాను.

అమ్మ పక్కన ఇంట్లో ఉన్న ఆంటీ తో మాట్లాడ్తుంది. నేను మెల్లిగా స్క్ర్యూ డ్రైవర్ తీసా. కాలేక్యులటర్ లోపల ఎం ఉందొ తెల్సుకుందామని తీసాను. లోపల కనపడే వాటిలో ఏవి కూడా నాకు అన్ని లెక్కలు చేస్తాయని అన్పించలేదు. డిస్ప్లే కోసం ఉన్న స్ట్రిప్ లో ఏదో ఉండి ఉంటుంది అంకున్నాను. ఉన్న ఉన్దెకపొఇన అది తీసి చూద్దామన్న ఉత్సాహం కల్గింది. ఆ ఉత్సాహానికి కూడా కారణం లేకపోలేదు. ఆ కాలేక్యులటర్ లో ఉండే డిస్ప్లే స్ట్రిప్ ని నొక్కితే చాలా రంగులు కనపడేవి. ఆ రంగులు లోపల ఎలా వస్తున్నాయన్న సందేహం కూడా నా ఉత్సాహాని కి ఒక కారణం అయి ఉండవచ్చు. మొత్తానికి దానిని కూడా తీసేసాను. కాని ఏమి కనపడలేదు నా సందేహాలు తీరలేదు కాని కొత్త చిక్కు వచ్చి పడింది. మల్లి దానిని యదవిదిగా పెట్టడం నా వాళ్ళ కాలేదు. ఇది చెప్పిన మాట ఎలాగో వినట్లేదు ఇక బాల ప్రయోగం చేయాల్సిందే అని సంకల్పించుకున్నాను. వెంటనే ఆ స్ట్రిప్ ని అది ఉండవలసిన ప్లేస్ లో పెట్టి మంచం కోడుకి గట్టిగ నొక్కాను. అందులో రంగులు గ్లాస్ మీద పగుళ్ళు మా డాడ్ వేసే విమానపు మోత దెబ్బలు నెత్తి మీద చుక్కలు అన్ని ఒక్క సరిగా కనిపించాయ్. అది ఎన్ని వేల రూపాయలు పెట్టి కొన్నారు తెలీదు నాకు. దెబ్బలు తప్పవని అర్థం అయిపొయింది. కొన్ని రోజులు ఆయన పోస్ట్ పోనే చేద్దామని దానిని పేపర్ లో చుట్టేసి పాత పుస్తకాల వెనక పడేసా.

అలా కొన్ని రోజులు గడిచిపాయింది. నేను కూడా దాని గురించి మరిచిపోయాను. ఒకానొకరోజు స్కూల్ నుంచి రాగానే డాడ్ చేతిలో ఆ గణన యంత్రము కనపడింది. ఎలా దొర్కిందో అర్థం అవ్వలేదు. డాడ్ అడగారు దీనిని ఎం చేసావురా అని.

భయం భయంగా చెప్పా అందులో ఎం ఉందొ తెల్సుకుందామని విప్పాను పెట్టడం రాలేదు అని. ఎంత రేటు ఉంటుందో చెప్పండి నేను పెద్దయ్యాక నా మొదటి జీతంతో అదే కొంటాను అని. అందరు నవ్వారు ఎంత రేటు ఉంటుందో చెప్పకుండా. హమ్మయ్య దేబ్బలయ్తే తప్పాయని ఆనందపడ్డ కాని ఎందుకు నవ్వారో మాత్రం అర్థం అవలేదు:(

నోట్: Posts that i have written will start with the header "Raining in my heart" ( నేను నా కలం నుంచి జాలువారే టపా లకు పెట్టుకున్న ముద్దు పేరు..కలం కాదేమో కీ బోర్డుకి పెట్టిన పేరేమో).

Hope to recieve ur feedback(pluses and minuses) or suggestions to improve my future writings.