పాటలోని మాధుర్యం

సంగీతం లోని మాడుర్యానికి తెలుగు పదాలను కలిపి పాడిన పాటలు మనసుకి చాలా ఆహ్లాదాన్ని ఇస్తాయి. అలాంటి కొన్ని పాటలు వింటుంటే అలసిన శరీరానికి చల్లని సాయంత్రపు గాలి తగిలినట్లుగా ఉంటుంది. ఉదాహరణకు 'లాలి లాలి అను రాగం' అనే ఇందిరా చిత్రం లోని పాట వింటుంటే వెన్నెల రాత్రిలో ఇంటి పైన చాప ఏసుకొని పడుకొంటే ఎంత హాయిగా ఉంటుందో అలా ఉంటుంది. అలానే కొన్ని పాటలు వింటుంటే పాటలోని ఆంతర్యం అర్థం కాకపోయినా అలానే హాయిగా ఉంటుంది. 'శశివదనే శశివదనే' అనే పాటలో ని భావం నాకు ఒక్క ముక్క కూడా అర్థం అవలేదు. అయినా బాగుంటుంది. ఎందుకూ అంటే నాకు కూడా తెలీదు. భహుశా అందులోని స్వరాలను జోల పాటలనుంచి తీస్కున్నరేమో అనిపిస్తూ ఉంటుంది ఒక్కోసారి. బోయ్స్ చిత్రంలోని 'సరిగమే పదనిసే' పాట వింటుంటే మనకి పాడటం రాక పాయిన పాడాలనిపిస్తుంది. సత్య చిత్రం లోని 'గాలిలోనే మాటి మాటికి' పాట వింటుంటే మనసు గాల్లో తేలుతూ ఉంటుంది. గోదావరి లోని 'మనసా వాచా నిన్నే తలచా' అనే పాట వింటుంటే గోదావరి గట్టు మీద ఇసుక తిన్నెల్లో ఒక సాయత్రం గడిపినంత ఆనందం గ ఉంటుంది. ఈ పాట లో సంగీతం కంటే వేటూరి గారి పదాలతో ఆటలే ఆ పాటకు అందం.

ఇవన్నీ రూపాయి కి ఒక వైపు అయతే వీటికి ఇంకో కోణం కూడా ఉంటుంది. అలంటి కొన్ని పాటలను వింటుంటే జీవితం మీద విరక్తి పుట్టి అసలు ఎందుకూ బ్రతుకుతున్నామా అనే సందేహం కూడా వస్తూ ఉంటుంది.మనమే ఒక కీ బోర్డు మరియు ఒక వీణ తీస్కుని సంగీతం చేస్తే బాగుంటుంది అనిపిస్తుంది. విరక్తి అనగానే నాకు మొదట గుర్తు వచ్చేది మన అభిమాన సంగీత సామ్త్రాట్ XXX గారు. దేశముదురులోని 'సత్తే సత్తే' పాట వింటుంటే నిజంగానే అలా అన్పించేస్తుంటుంది. కొంత మంది కి ఈ పాట నచుతుంటుంది కాని నాకు మాత్రం అసలు నచ్చదు. ఆ పాట పెట్టిన వాడికి ఆర్ నారాయణమూర్తి చిత్రాలను IMAX స్క్రీన్ మీద చూపించాలన్న కోపం వస్తుంది. సందర్భం వచ్చింది కాబట్టి చెబుతున్నాను. మొన్నీ మద్య చందానగర్ లో తిరుగుతూ ఉంటె ఎక్కడ చూసిన మన అభిమాన సంగీత దర్శకుడి జన్మ దిన శుభాకాంక్షలు అని చాలా పోస్టర్స్ అంటించారు. అబ్బా తనకి అభిమానులు కూడా ఉన్నారా అనుకోని, కలి కాలం కదా లోకులు ఇలానే ప్రవర్తిస్తారు అని నాకు నేనే సర్ది చెప్పుకున్నాను. కొంత మంది సంగీత దర్శకులను చుస్తే విరక్తి వస్తే కొంత మందిని చూస్తె నవ్వు వస్తుంది నాకు. ఆర్ పీ పట్నాయక్ గారు స్వర కూర్చిన చిత్రం 'నిజం' లోని 'రాముడమ్మ రాముడు' పాట గుర్తుకు వస్తుంది.ఆ పాటలో నవ్వు కల్గించేది ఎం లేకపోయినా నవ్వు వస్తుంటుంది. కాని తనే సంగీతం లోంచి వచ్చిన సంతోషం లోని 'ఏమైనదో ఏమో నాలో' అన్న పాట వింటుంటే నాలోనే ఏదో అయ్పోతుంటుంది. అంత బాగుంటుంది.

రాత్రి బస్సు లో ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు బయట వర్షం పడతుండగా బస్సు అద్దాలపై వేలితో బొమ్మలు గీస్తూ పేర్లు రాస్తూ ఏం మాయ చేసావే లోని 'వింటున్నావా వింటున్నావా' పాట వింటుంటే కలిగే హాయిని మాటల్లో వర్ణించడం కూడా కష్టమే సుమీ....

ఎక్కడో విన్నాను కొన్ని పాటలను వింటుంటే గొంతులో తేనే పోసినట్లుగా ఉంటుందని నిజమే మరి....

విజయం కూడా బాధ ని మిగులుస్తుంది...

విజయం కూడా బాధ ని మిగులుస్తుంది...

అనగనగ ఒక రాజ్యం ..చాల ప్రశాంతంగా సాగిపోతుంది ఆ రాజ్యం లోని ప్రజల జీవితాలు .ఎపడు ప్రశంతమగా ఉంటె ఎం బాగుంటుంది అంకున్నదేమో ఆ భగవంతుడు ఆ రాజ్యం లో రాజు కి ఒక ఫ్రెండ్ ని ఇచ్చాడు ..కానీ మిత్రుదనుకున్న ఆ సామంత రాజే ఆ రాజు రాజ్యాన్ని పొందాలని దండెత్తాడు ..రాజ్యం లో ప్రజలందరూ సమరంలో పాల్గొన్నారు .మన రాజే గెలిచాడు ..విజయం తనది ఐంది కానీ తన వాళ్ళందరిని కోల్పోయాడు ...విజయంలో ఎప్పుడు మాదుర్యం ఉండదు ...ఈ కదా న చిన్నప్పడు ఎక్కడో చదివా ....ఇప్పుడు ఆ రాజు పరిస్టిదే నాది కూడా ...మా team అంట Pune కి షిఫ్ట్ అయ్పోతుంది ..టీం అవ్తుంది కాని మెంబెర్స్ కాదు ..ఇక్కడ ఉన్న మెంబెర్స్ అందర్నీ రిలీజ్ చేసి పూణే లో కొత్త టీం ఫోరం
అవ్తుంది ...నన్ను కూడా అడిగారు pune వెళ్తావ అని ..వెళ్ళను అని అన్నాను ....అయతే నువ్ ఒక్కడివే ఇక్కడనుంచే వర్క్ చెయ్ అన్నారు ...టీం అంత రిలీజ్ అయపోతుంది కొన్ని రోజులలో ..నేనొక్కడినే ఇక్కడ ఉండేది ..ఒకే టీం గా ఉన్నప్పుడు తేలీలేదు ఒకరి బాధ మనకి కూడా బాధ కల్గిస్తుంది అని...అందుకే అంటారు పైకి కనపడని కొన్ని బాంధవ్యాల విలువలు విడిపోతేనే కాని అర్థం కావని ...నేను కూడా ఓడిపోయి అందర్తో ఉండిపోతే బాగుoడేది అనిపిస్తుంది ..ఒక్కోసారి సరి విజయం కూడా బాధ ని మిగులుస్తుంది...
Collapse this postEdit

స్క్ర్యూ డ్రైవర్

చిన్న పిల్లలకి స్క్ర్యూ డ్రైవర్ కి ఏదో సంబంధం ఉండి ఉంటుందని నా అభిప్రాయం. ఎందుకంటే పిల్లలు దేనితో ఆయన కాసేపే ఆడుకుంటారు తర్వాత అందులో ఎం ఉంటుందో అన్న ఉత్సాహం అనుకుంట దానిని పీకి పాకన పెట్టె వరకు ఊరుకోరు.

మొన్నీమధ్యన ఒక పిల్లాడిని చూసా. బుల్లి కార్ తో అడుకున్త్నాడు పరిగేద్త్నాడు. ఇంతలో ఎం అయిందో ఏమో ఆ కార్ ని కిందేసి కొట్టాడు. ఎందుకురా అంత మంచి గ ఆడ్కునేవాడు అలా చేసాడా అని వాడిని దగ్గరికి తీసుకొని అడగితే ఎం ఉందొ అందులో చూద్దామని తీసాను అని చెప్పుకొచ్చాడు.అది వింటే నేను చిన్నప్పుడు అంటే ఐదవ తరగతి చదువుతున్నపుడు చేసిన ఒక తుంటరి అమాయకపు పని ఒకటి గుర్తు వచ్చింది.

నేను ఐదవ తరగతి చదువుతున్న రోజులవి. నేను చదివిన పా2(ట)శాల(స్కూల్..రెండవ 'ట' అనేది జిమెయిల్ లో లేనట్లుంది) మా ఇంటి పక్కనే ఉండేది. మా ఇంటి గోడ దూకితే స్కూలు, స్కూల్ గోడ దూకితే మా ఇల్లు. స్కూల్ అంటే అదొక ఇంద్ర భవనం కాదు. చాలా చిన్నదిగా ఉండేది. మట్టి గోడలు పైన తాటి ఆకులూ లేక కొబ్బరి ఆకులు ఉండేవి. ఆ రోజుల్లో మాకు ఎండా కలం ఒక్క పూట బదులు ఉండేవి. మరి వర్షా కాలం ఆ పూట కూడా ఉండేవి కాదు వర్షం పడితే. వర్షం పడితే సెలవు ఇచేసేవారు ఆ రోజుల్లో మాకు.

ఒక రోజు అలా వర్షం పడ్తుంటే మధ్యాహ్నం నుంచి ఇంటికేల్లిపోమన్నారు. నేను చెంగు చెంగు మని ఎగురుకుంటూ ఆనందం ఇంటికి వెళ్ళిపోయాను. రోజు వర్షాలు పడ్తుంటే ఆ రోజు మాత్రమే ఎందుకు చెంగు చెంగున ఎగరటం అని మీకు అనిపించి ఉండవచు కాని నాకు ఆ రోజుల్లో అనిపించలేదు. ఎందుకంటే ఆ ముందు రోజే మా నాన్నగారు కొత్త గణన యంత్రం(కాలేక్యులటర్ ) ఒకటి కొనుక్కొని వచ్చారు. అది చుస్తే బహు ముచ్చటగా ఉండేది. కాలేక్యులటర్ అంటే ఇప్పటిల scintific అనుకునేరు అది కేవలం కూడికలు తీసివేతలు గుణింతాలు మాత్రమే చేసేది. దానికి అన్ని లెక్కలు ఎలా వచ్చా అని నాకు తెల్సేది కాదు. ఈ రోజు ఎలాగో స్కూల్ లేదు కదా అందులోను డాడ్ కూడా ఇంట్లో లేరు ఆ గణన యంత్రపు రహస్యం ఏమిటో చేదించాలి అని మా స్కూల్ గోడ దూకుతుండగా అంకున్నాను.

అమ్మ పక్కన ఇంట్లో ఉన్న ఆంటీ తో మాట్లాడ్తుంది. నేను మెల్లిగా స్క్ర్యూ డ్రైవర్ తీసా. కాలేక్యులటర్ లోపల ఎం ఉందొ తెల్సుకుందామని తీసాను. లోపల కనపడే వాటిలో ఏవి కూడా నాకు అన్ని లెక్కలు చేస్తాయని అన్పించలేదు. డిస్ప్లే కోసం ఉన్న స్ట్రిప్ లో ఏదో ఉండి ఉంటుంది అంకున్నాను. ఉన్న ఉన్దెకపొఇన అది తీసి చూద్దామన్న ఉత్సాహం కల్గింది. ఆ ఉత్సాహానికి కూడా కారణం లేకపోలేదు. ఆ కాలేక్యులటర్ లో ఉండే డిస్ప్లే స్ట్రిప్ ని నొక్కితే చాలా రంగులు కనపడేవి. ఆ రంగులు లోపల ఎలా వస్తున్నాయన్న సందేహం కూడా నా ఉత్సాహాని కి ఒక కారణం అయి ఉండవచ్చు. మొత్తానికి దానిని కూడా తీసేసాను. కాని ఏమి కనపడలేదు నా సందేహాలు తీరలేదు కాని కొత్త చిక్కు వచ్చి పడింది. మల్లి దానిని యదవిదిగా పెట్టడం నా వాళ్ళ కాలేదు. ఇది చెప్పిన మాట ఎలాగో వినట్లేదు ఇక బాల ప్రయోగం చేయాల్సిందే అని సంకల్పించుకున్నాను. వెంటనే ఆ స్ట్రిప్ ని అది ఉండవలసిన ప్లేస్ లో పెట్టి మంచం కోడుకి గట్టిగ నొక్కాను. అందులో రంగులు గ్లాస్ మీద పగుళ్ళు మా డాడ్ వేసే విమానపు మోత దెబ్బలు నెత్తి మీద చుక్కలు అన్ని ఒక్క సరిగా కనిపించాయ్. అది ఎన్ని వేల రూపాయలు పెట్టి కొన్నారు తెలీదు నాకు. దెబ్బలు తప్పవని అర్థం అయిపొయింది. కొన్ని రోజులు ఆయన పోస్ట్ పోనే చేద్దామని దానిని పేపర్ లో చుట్టేసి పాత పుస్తకాల వెనక పడేసా.

అలా కొన్ని రోజులు గడిచిపాయింది. నేను కూడా దాని గురించి మరిచిపోయాను. ఒకానొకరోజు స్కూల్ నుంచి రాగానే డాడ్ చేతిలో ఆ గణన యంత్రము కనపడింది. ఎలా దొర్కిందో అర్థం అవ్వలేదు. డాడ్ అడగారు దీనిని ఎం చేసావురా అని.

భయం భయంగా చెప్పా అందులో ఎం ఉందొ తెల్సుకుందామని విప్పాను పెట్టడం రాలేదు అని. ఎంత రేటు ఉంటుందో చెప్పండి నేను పెద్దయ్యాక నా మొదటి జీతంతో అదే కొంటాను అని. అందరు నవ్వారు ఎంత రేటు ఉంటుందో చెప్పకుండా. హమ్మయ్య దేబ్బలయ్తే తప్పాయని ఆనందపడ్డ కాని ఎందుకు నవ్వారో మాత్రం అర్థం అవలేదు:(

నోట్: Posts that i have written will start with the header "Raining in my heart" ( నేను నా కలం నుంచి జాలువారే టపా లకు పెట్టుకున్న ముద్దు పేరు..కలం కాదేమో కీ బోర్డుకి పెట్టిన పేరేమో).

Hope to recieve ur feedback(pluses and minuses) or suggestions to improve my future writings.