ఓ వెన్నెల రాత్రి

నేను చిన్నప్పుడు భయం ఉందొ లేదో తెల్సుకోడానికి దెయ్యాల సినిమాలు ఒంటరిగా చూడటానికి ప్రయత్నించే వాడిని. అలా చూసి చూసి మొత్తానికి మునిగింది ఏమిటంటే నాకు భయం ఉందని. భయం ఉన్నా కూడా నిజంగా దెయ్యాలు ఉంటాయ ఉండవా అన్న ఆత్రుత మాత్రం అలాగే ఉండిపోయింది. మా మామ్మ వాళ్ళ ఊరు చిన్న పల్లెటూరు కావడం వలన వేసవి లో అక్కడ ఉన్నప్పుడు అందరితో పాటు ఆరు బయట పడుకోవాల్సి వచ్చేది. అలా పడ్కున్నప్పుడు రాత్రిళ్ళు దూరంగా ఏవో కదులుతున్నట్లు వింత ఆకారాలు కనిపించేవి. ఒకరికి కనపడినపుడు ఇంకొకరికి కనపడేవి కావు అందుకే అవి నిజమో కావో అని ఎవరు తేల్చి చెప్పలేకుందే వారు. దెయ్యాలు నిజంగానే ఉనయన్న నిజాన్ని తెల్సుకోడానికి కొన్నేళ్ళ క్రితం జరిగిన ఒక సంఘటన తోడ్పడింది. ఆ సంఘటన ఇలా....(దెయ్యాలు లేవనుకున్న వాళ్ళు, ఓ వెన్నల రాత్రి అనగానే ఇదేదో రొమాంటిక్ టైపు అని ఎగేస్కోని వచ్చిన వాళ్ళు ఇది చదవకపోవటమే మంచిదని నా ఉద్దేశం తర్వాత మీ ఇష్టం..)

కొన్నేళ్ళ క్రితం మా మామ్మ వాళ్ళ ఊరులో ఉన్నప్పుడు ఒక రోజు కరెంటు కోట ఉండటం తో బోర్ కొట్టి దగ్గర ఉన్న సినిమా హాలులో ఏదో ఒక సినిమా కి వెళ్దామని అనుకున్నాను. దగ్గర అంటే మరీ అంత దగ్గరేమి కాదు. మా ఊరు నున్చిఎనిమిది కిలో మీటర్ల దూరం లో మరొక ఊరు ఉంది అక్కడకు వెళ్తే గానీ సినిమా హాలులో సినిమా చూడలేం. అందులో రెండు కిలో మీటర్ల వరకు పొలాల మద్య చెట్ల మద్య నడిచి వెళ్లి అక్కడ నుంచి రిక్షా పట్టుకుంటే సినిమా హాలుకి చేరుకోవచ్చు. త్వరగా కరెంటు వచ్చే అవకాశం లేకపోవడం, అన్నయ్య పని మీద అదే ఊరు బైక్ మీద వెళ్తుండటం తో సెకండ్ షో అయినా సినిమా కి వెళ్ళాలనే నిర్ణయించుకున్నాను. అన్నయ్య కి అక్కడ రెండు మూడు గంటలు పని ఉండటం తో వచ్చేటప్పుడు అన్నయ్యతో వచ్చేయోచ్చని అంతరాత్మ లెక్కించి చెప్పింది. అన్నయ్య నన్ను హాలు దగ్గర తొమ్మిది గంటలకల్లా దింపేసి వెళ్ళిపోయాడు. టికెట్ కౌంటర్ దగ్గర అసలు జనాలు లేరు. టికెట్ తీస్కోని లోపలి వెళ్లాను. హాలు మొత్తం లో అక్కడక్కడ ఇద్దరో ముగ్గురో ఉన్నారంటే. కేవలం నా సీట్ దగ్గర మాత్రమే ఫ్యాన్ తిరుగుతుంది చాల నెమ్మదిగా. దాని పైననే లైట్ ఉండటం తో నీడ కూడా పెద్ద ఫ్యాన్ లాగ హాలు అంత తిరుగుతుంది. లైట్ ఆపకుండానే సినిమా స్టార్ట్ చేసేసాడు.

"ఇతని పేరు వంశీ. ఇక్కడకు వచ్చిన ఫారెస్ట్ ఆఫీసర్" అని బాక్గ్రౌండ్ లో స్టొరీ చెప్పడం మొదలెట్టాడు, ఖాకి కలర్ డ్రెస్ ఎస్కున్న ఒక నది వయస్కుడి ఫోటో ఒకటి స్క్రీన్ మీద చూపిస్తూ. "ఈ అమ్మాయి ఇదే ఊరి బయట ఉండే పడు బడ్డ బంగలో ఈ మద్య నుంచే ఉంటుంది." అని స్క్రీన్ మీద ఒక అందమయిన అమ్మాయి బొమ్మ చూపించాడు. " ఈమెను చూడగానే తొలి చూపులోనే మనసు పారేసుకున్నాడు. ఇద్దరికీ తల్లి దండ్రులు ఎవరు లేకపోవడం తో త్వరగానే పెళ్లి చేసేసుకోడానికి సిద్దమయ్యారు. కాని వంశీ ఫ్రెండ్స్ వద్దని వారించారు, అసలు ఆ అమ్మాయి ఇప్పటికే ఇద్దరు అనుమానాస్పదంగా మరణించిన పాడయిన బంగ్లాలో ఎందుకు ఉంటుందో తెలుసుకోకుండా, ఆ అమ్మాయి మనిషో కాదో తెలీకుండా పెళ్లి చేసుకోవద్దని అన్నారు". ఆ అమ్మాయి దెయ్యమో కాదో అన్న మాటలు నా చెవులలో మళ్ళి మళ్ళి వినిపిస్తున్నాయి. హర్రర్ సినిమా కి వచ్చానా ఏంటి అన్న సందేహం మొదలయింది. భయం ఉందని తెలిసాక ఒంటరిగా దెయ్యాల సినిమాలు చూడటం ఎప్పుడో మానేసాను. ఈ రోజు ఇంత రాత్రి ఒక్కడినే దెయ్యాల సినిమా చూడాల్సి వస్తుందని భయమేసింది. ఈ ఆలోచనలో పడి సినిమా చూడటం మర్చిపోయా. సినిమాలో పెళ్లి కి ముందు రోజు ఏదో పని ఉందని వంశీ స్నేహితులకి చెప్పి ఆ పాడుబడ్డ బంగ్లా దగ్గరికి వెళ్ళాడు. తలుపు కొట్టాడు, ఎంతకీ తలుపు తెరవకపోవడం తో కిటికీ దగ్గరకు వెళ్లి లోపలకి చూసాడు. లోపల ఏమి ఉందొ తేరా మీద అయితే చూపించలేదు గానీ వంశీ మొహం లో భయం నుదిటి మీద చెమట స్పష్టంగా కనిపించాయ్. ఆ భయంతోనే వేగంగా ఇంటి భయతకి వచ్చేసాడు. తను బయటకి రాగానే తలుపు తెరుచుకుంది. ఎవరో వెనక తరుముతున్నారని వంశీ పరిగెత్తాడు. పరిగెత్తే తొందరలో వంశీ కింద పడ్డాడు. వెనక్కి తిరిగి చూస్తె తెల్లని చీరలో అదే అమ్మాయి చాలా బయంకరంగా ఉంది. భయమేసి కళ్ళు మూసుకున్నాను. కేవలం శబ్దాలు అరుపులు మాత్రం విన్పిస్తున్నాయి. అలా వింటుండగా కాసేపటికి నిద్ర పట్టేసింది. మెలుకువ వచ్చే సరికి సినిమా రావట్లేదు తెర మీద. హాలులో కూడా ఎవరు లేరు. ఒక్క సారిగా గుండె జల్లు మంది. ఆ వంశీ కి ఏం అయిందో ఆ దెయ్యాన్ని ఎవరు చెప్పారో అని ఆలోచించుకుంటూ గబా గబా బయటికి వచ్చేసాను. అన్నయ్యకి ఫోన్ చేసాను. రావటం కుదర్లేదురా నువ్ ఏదో ఒక ఆటోనో రిక్షానో పట్టుకుని ఇంటికి వెళ్ళిపోమని గుండెల్లో బాంబు పేల్చాడు.

ఒక అరగంట వెతకగా వెతకగా ఒక రిక్షా వాడు దొరికాడు. వాడితో బేరమాడి మొత్తానికి ఒప్పించి ఊరికి బయలేదము రిక్షాలో. ఇంకో రెండు కిలో మీటర్లు ఉండగా చక్రం పంక్చర్ అయిందని దిగిపోమన్నాడు. కాసేపు ఏదో ట్రై చేసి వెనక్కి వెళ్ళిపోతాను అన్నాడు. ఎంత ఒప్పించిన ఒప్పుకోక అలానే వెనక్కి వెళ్ళిపోయాడు. చేసేది లేక అలా పెద్ద పడ్డ చెట్ల మద్య ఉన్న రోడ్డు మీద నడవటం మొదలెట్టాను. ఆ రోజే తెలిసింది అమావాస్య కంటే పౌర్ణమి భయంకరంగా ఉంటుందని. వెన్నెల వాళ్ళ పెద్ద పెద్ద చెట్ల నీడలు రోడ్డు మీద పడి అటు ఇటు కదులుతూ చాలా భయంకరంగా ఉన్నాయి. పాదాల కింద అలా ఏదో కదులుతున్న ఫీలింగ్ తో నడవటం ఎంత కష్టమో తెలిసొచ్చింది. అడుగులు వేగంగా వేయటం తో చాలా త్వరగానే ఊరి దగ్గరకి వచ్చేసాను. కాని అసలు నడవాల్సింది ముందు ఉందని గుర్తొచ్చింది. మా ఊరి బయట కూడా ఒక పాడు బడ్డ బంగ్లా ఉంది. ఇందాక సినిమా చూసాక అది దాటడమే అసలు ఎత్తు. ఒక్కో అడుగు వేస్తున్న కొద్ది బంగ్లా దగ్గరవడం నా గుండె కొట్టుకోవడం వేగామవ్డం జరిగాయి. దురదృష్టం కొద్ది అలా చెరువవుతూ ఒక విషయం గమనించాను. ఎప్పుడు లేనిది ఆ బంగ్లాలో లైట్ వెలుగుతూ ఉంది. నాకు గుండె దడ ఎక్కువయింది. కాని ఆ బంగ్లాను దాటడం తప్పితే నాకు ఇంకో మార్గం లేదు. ఒక్కో అడుగు బంగ్లా వైపు వేస్తున్న కొద్ది టెన్షన్ పెరిగిపోతుంది. ఆ బంగ్లా వెనుక ఉన్న చెట్టుకి ఉయ్యాల కట్టి ఉంది. అది గాలికి అటూ ఇటూ ఊగుతూ వెన్నల వెలుతురులో చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. దెయ్యాల కి ఉయ్యాలకి ఉన్న సంబంధం ఏమిటో అలోచిన్చెంత తీరిక నా మెదడుకి అప్పుడు లేకుండింది.నా గుండె దడ శబ్దం కూడా నాకు వినిపిస్తున్నది. ఆ బంగ్లాకు దూరంగా ఉన్న పొలాలలో కుక్కలు అరుస్తున్న శబ్దాలు వినిపిస్తే అటు వైపుగా చూసాను. ఏవో దీపాలు కదులుతున్నట్లు కనపడింది. కోరిమి దెయ్యాల అలానే ఉంటాయని గుర్తొచ్చి కాళ్ళు చేతులలో వణుకు వచ్చేసింది. బంగ్లా ఇంకో పడి అడుగుల దూరంలో ఉండగా ఒక విషయం గమనించాను. ఆ ఇంటి బయట ఒక తెల్లటి కారు కనపడింది. ఆ ఇంటికి ఎవరో వచ్చుంటారు ఏదో పని మీద అని అనిపించి మనసు శాంతించింది. ఆ బంగ్లా దగ్గరకు రాగానే కిటికీ లోంచి లోపాలకి చూసాను. ఒక నిలువెత్తు అద్దం కనపడింది. దాని ఎదురుగా ఒక అమ్మాయి తెల్లటి చీర కట్టుకుని మొహం మీదుగా పడిన జుట్టు ని దువ్వుకుంటూ కనపడింది. నా కాళ్ళు చేతులు కదలటం మానేశాయి. తలతిప్పేలోపు ఆ దెయ్యం/అమ్మాయి జుట్టు పక్కకి తీసి అద్దం లోంచి నన్నే చూసింది. ఒక్క సారిగా గుండె ఆగినంతపనయింది. ఒళ్ళంతా చెమటలు పట్టేసాయి. ఆ దెయ్యం నేను సినిమాలో చూసిన దెయ్యం ఒకటే. బయట ఉన్న కార్ వైపు చూసాను. అవను అది సినిమాలో వంశీ కార్. ఆ కార్ ఇక్కడ ఎందుకు ఉందో ఆ దెయ్యం ఈ బంగ్లాలోకి ఎలా వచ్చిందో అర్థం అవ్వటం లేదు.అంత అయోమయం గా ఉంది. చెమట తో వొల్లంత తడిసిపోయింది. వెనక్కి తిరగకుండా పరిగెత్తుకుని ఇంటికి వచ్చేసాను. ఇంట్లోకి వెళ్లి తలుపులు బిగించి టైం చూసాను. రెండు గంటలయింది. అలా రాత్రంతా నిద్ర పట్టక అలానే ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాను. దెయ్యాలు నిజంగానే ఉంటాయని నమ్మకం కుదిరింది. ఎపడు నిద్ర పోయానో తెలీదు గానీ తెల్లారాక ఆరు గంటలకు మెలుకువ వచ్చింది. ఆ రోజు న్యూస్ పేపర్ చూస్తుంటే జిల్లా పేపర్ లో కనపడింది "మా ఊర్లో రామ్ భూపాల్ శర్మ తన సినిమా కి సేక్వేల్ తీద్దామని మా ఊరి బంగ్లని ఎంచుకున్నాడని, జనాలకి తెలీకుండా ఉండటానికి రాత్రిళ్ళు షూటింగ్ చేస్తున్నాడని, ఫస్ట్ పార్ట్ లో నటించిన హీరోయిన్ మళ్ళి ఈ సినిమాలో కూడా చేస్తుంది" అని.